Paniek aanvallen

Pff, Wat kan dit heftig zijn. Het lijkt wel of je dood gaat. Je voelt de altijd aanwezige angst ook om te sterven. De angst om niet weg te kunnen en vast te zitten, de angst om niet te kunnen ademen, de angst voor het krijgen van een nieuwe paniekaanval, helemaal in situaties waarin je er moeilijk op kunt reageren. De angst voor het onbekende en het verliezen van controle, de angst voor slaaptekort, de angst om te leven, de angst voor meningen van anderen, de angst om op te vallen en je ruimte in te nemen. De angst voor de angst.

Je eerste paniekaanval lijkt vaak uit het niets te komen, hoewel dit toch niet helemaal waar blijkt te zijn. We hebben een paar signalen gemist en genegeerd. Het emmertje is vol.. Zoals dit ook het geval is bij ziekten, een hernia of bij een burn out probeert het lichaam via paniek te communiceren dat er iets veranderd moet worden. We krijgen paniek als we afgesneden zijn van het gevoel en het lichaam en volledig gedomineerd worden door het brein en haar ego. Laat ik je wat vertellen over mijn ervaring met paniekaanvallen en hoe ik er tegenwoordig tegen aan weet te kijken en mee om weet te gaan.

Mijn paniekaanvallen begonnen zo rond het jaar 2009 en duurde een dik 2 jaar. Ik wist toen nog niet hoe het lichaam precies in elkaar zat en was vooral afgestemd op de buitenwereld op zoek naar erkenning en aansluiting. Midden in mijn studententijd die gevuld was met feestjes, het experimenteren van het uitgaansleven, een chronisch tekort aan slaap en gek dag/nachtritme, maar vooral de zoektocht naar mezelf en naar zelfliefde. Alles wat ik intern miste probeerde ik op te vullen met externe factoren, zonder me hiervan bewust te zijn of course. En toen trok mn lichaam aan de bel. Mn eerste paniekaanval was een ramp, ik heb twee uur lang op straat rondjes gelopen in de hoop te kalmeren en mezelf af te leiden. Het geval met paniek is dat het systeem van slag is en in overlevingsstand staat. Dit kan nog dagen voelbaar zijn. De huid tintelt, je staat op scherp en bent onrustig en bang voor de volgende. Totaal geen vermogen om je te concentreren, om te ontspannen of echt aanwezig te zijn. Gevangen in het hoofd, alleen, want niemand die het van je weg kan nemen. Dit is een overprikkelde fight en flight reactie. Het systeem is van slag. Er is niets aan de hand en toch voelt het alsof je onveilig bent en aangevallen wordt. Mijn paniekaanvallen werden door het reguliere circuit niet goed behandeld en of uitgelegd. Ik werd naar huis gestuurd met oxazepam en wanneer het op was, kon ik terugkomen voor een herhaal recept. Ik begreep niets van deze reactie maar had er behoorlijk veel last van. De constant aanwezige actieve stem in je hoofd die je voor alles waarschuwt en alert is op het vooral niet krijgen van nog een paniekaanval is slopend. De weerstand en continue gevecht tegen dit gevoel ook.. Ik ontwikkelde een angst erbij om in drukke menigten te zijn en eigenlijk ook de angst om het huis uit te gaan, oftewel pleinvrees. Hoewel ik wel kon functioneren bleef ik het liefst in bed waar ik me veilig voelde. Ik ging naar studie en naar werk, maar droeg constant de angst met me mee. En een oxazepammetje in mn portemonnee voor wanneer het door zou breken.

Achteraf gezien was dit het moment waarop ik het proces van bewustwording startte. Ik werd me bewust van belastende patronen, gedachten en opgeslagen overtuigingen. Ik werd me bewust van het overnemen van emoties en gevoelens vanuit de omgeving. Ik werd me ook bewust van het feit hoe onzeker ik eigenlijk was, op zoek naar erkenning en het gezien worden. Het eindeloze conformeren aan.. Tot dit moment leefde ik volledig afgestemd op de buitenwereld en was dit het begin van verandering. De paniekaanvallen forceerden me om naar binnen te gaan en te voelen wat er gevoeld wilde worden. Zonder weerstand of oordeel. Als het er niet mocht zijn en ik mn gevoelens probeerde te onderdrukken kwam het er op een later moment toch wel uit. Dat heb ik nog steeds, als ik onrustig word dan betekent dat dat ik 1) niet in contact sta met mijn lichaam en gevoel en 2) dat ik een verkeerde weg ben ingeslagen en mag bijsturen. Heel handig dus. Maar een echte paniekaanval heb ik gelukkig nooit meer gehad.

En zo mag je dit proces gaan benaderen. Paniekaanvallen zijn een cadeautje die je krijgt om naar binnen te gaan en te voelen waar ze vandaan komen en waar het wringt. Je mag je gaan verbinden met je werkelijke zelf en belastende patronen los laten. Je mag uit je hoofd in het lichaam bewegen. Gedachten, angsten, oordelen, overtuigingen en weerstand mogen losgelaten en geheeld worden. Het lichaam en je gevoel zullen aangeven waar de behoefte ligt en in welke richting je je op kunt bewegen. Train jezelf om hiernaar te luisteren en jezelf de vraag te stellen “wat heb ik nu nodig om me goed te voelen of waar heb ik zin in?” in plaats van “wat moet ik doen en wat wil ik?”

Ik weet hoe moeilijk het is om midden in de paniek te zitten en wil je graag begeleiden in dit proces van wakker worden. Ik geef je een volgend stappenplan die je kunt je volgen bij het voelen van paniek, maar het is fijn om het lichaam te ontdoen van de opgeslagen spanning en deze te helen. BSR zal hierbij helpen. Het zal je terugbrengen naar een diepe staat van ontspanning, dus kom vooral langs.

 

Wat te doen bij paniek:

stap 1: Oordeel eraf. Het mag er zijn. Je bent niet gek of zwak. Alles is okay. Je bent veilig.

stap 2: Alle weerstand loslaten, geen verzet. Geef je maar over. Stop met vechten of afleiding zoeken, maar laat het gevoel toe. Hoe tegenstrijdig dit ook is. Wegdrukken maakt het groter en als je het toelaat en erin duikt verdwijnt het weer.

stap 3: Ontspan en maak contact met het lichaam dmv aanrakingen. Wrijf de huid, masseer en knijp het hele lichaam zachtjes en liefdevol wakker. Vooral de benen en voeten niet vergeten. Hoe lager hoe beter. Maak contact met het lichaam. Dit zorgt ervoor dat je uit het hoofd in het lichaam beweegt. Hier kan geen paniek ontstaan. Paniek wordt getriggerd door het hoofd en haar gedachten. Door in het lichaam te bewegen kom je terug in het moment, daar waar het veilig is.

stap 4: Breng je adem omlaag. Diepe in ademhalingen door de neus en weer uit via de mond of neus. Maak hier een gewoonte van. Als je in ademt gaat de buik naar buiten, bij de uit ademhaling beweegt de buik weer naar binnen. Adem 6 tellen in en 4 tellen uit. Doe dit in blokjes van minimaal drie minuten. Neem er echt de tijd voor en maak hier maar een dagelijkse routine van. Dit heet hartcoherentie en is zeer effectief. Bij de lage buikademhaling krijgt het lichaam een signaal dat het veilig is en kalmeert op deze manier.

stap 5: “Wat heb ik nu nodig om me goed te voelen?” Vraag jezelf deze vraag meerdere keren per dag. En luister naar het antwoord. Geef dit aan jezelf en aan je lichaam. Of dit nu een wandeling is of een meditatie.. Misschien een warme douche of een klein middagdutje. Do it! Kom uit het hoofd in je gevoel, met compassie en zelfliefde. Wees liever voor jezelf en zorg voor een goede balans tussen inspanning en ontspanning. Kom uit je hoofd in het moment, kom in verbinding met je gevoel en met het lichaam. Neem jezelf serieus. Heb jezelf lief.